6 maja 2025r. w piękny słoneczny dzień, WUTW urządził nam wycieczkę do Wągrowca (i okolic) uroczego miasta na Pałukach. Wjazd do Wągrowca prowadzi ulicą księdza Wujka, pochodzącego z tego miasta, który pierwszy przetłumaczył Biblię na język polski. Pierwszym zwiedzanym obiektem było Muzeum Regionalne podzielone na kilka segmentów między innymi: hafty, stroje ludowe, żuraw, wiatraki do wytwarzania prądu, niby zegar przemijania pt. „Oko Boga”, skrzypce piekielne i inne. Później, spacerkiem przeszliśmy do Klasztoru Cystersów, którego nie udało nam się zwiedzić. Następnym zwiedzanym obiektem był Kościół Farny, pochodzący z XVI wieku, często przebudowywany z licznymi kaplicami a mianowicie: św. św. Jakuba , Wawrzyńca , Mikołaja , Rocha i Różańcową. Po zwiedzeniu kościoła, pojechaliśmy do Tarnowa Pałuckiego, gdzie odwiedziliśmy przepiękny, mały zabytkowy kościółek z XIV wieku, który do niedawna był uważany za najstarszy w Polsce. Zbudowany z drzew ściętych w latach 70 czternastego wieku, bez użycia gwoździ, kleju i elementów metalowych. Pod posadzką znajdują się relikty z poprzedniego kościoła z trzynastego wieku. Na suficie kościółka namalowani są Ewangeliści, zwierzęta oraz patroni: Mikołaj i Grzegorz. Na ścianach legendy hagiograficzne, a pod posadzką cmentarzysko. W prezbiterium przedstawione są sceny z życia Chrystusa, z kolei wieża została dobudowana w roku 1649. Cystersi z Łekna zakładają miasto w Tarnowie, ale brak rzeki czy jeziora spowodował przeniesienie miasta do Wągrowca. Z Tarnowa jedziemy do Gołańczy w celu zwiedzania malowniczo położonego zamku, o którego istnieniu pierwsze wzmianki pojawiają się już w roku 1222. W roku 1379, kiedy Gołańcz staje się miastem, biskup Maciej buduje sobie ten zamek, ale szybko umiera. Wielokrotnie przebudowywany by zostać zniszczony podczas potopu szwedzkiego (zginęło ok. 450 osób.) W 2016 roku rozpoczęła się rewitalizacja zamku wg obrazu hrabiego Edwarda Raczyńskiego. Prace te ostatnio przyspieszyły i we wrześniu 2025 ma być huczne otwarcie na które zostaliśmy zaproszeni.

W drodze powrotnej  zwiedziliśmy jeszcze piramidę ku czci Franciszka Łakińskiego, rotmistrza wojsk polskich w latach 1808-1814 i szczęśliwie powróciliśmy do Wrześni.

Tekst: Zdzisława Kordus